Habertrk.com

Peki soralım:
Gerçekten suçlu kim?

Bugün bir taksiye binmek artık lüks. Taksimetre açılışı 140 TL… Daha araca adım atmadan cebinizden ciddi bir para çıkıyor. İnsanlar ne yapsın? Kısa mesafe için bile bu ücretleri ödemek zorunda kalan vatandaş, çareyi daha uygun alternatiflerde arıyor.

Şimdi dönüp bu vatandaşa “suçlu” demek ne kadar vicdanlı?

MECBURİYETİN ADI: “KORSAN”

Kimse keyfinden korsan taksiye binmez.
Kimse durduk yere risk almaz.

Ama siz sistemi öyle bir hale getirirsiniz ki, insanlar ya ulaşamayacak ya da alternatif bulacak. İşte bugün yaşanan tam olarak bu.

Yakalanan şahsın durumu da ortada…
Ortada organize bir suç örgütü yok, mafyatik bir yapı yok.
Bir mobil uygulama üzerinden çağrıya giden bir sürücü var.

Yani mesele, anlatıldığı gibi “suç” değil, bir boşluğun doldurulmasıdır.

BU NASIL TESADÜF?

İşin daha da dikkat çekici kısmı ise operasyonun şekli…

İddiaya göre:

• Çağrı uygulama üzerinden yapılıyor
• Bir taksici durumu polise bildiriyor
• Polis olay yerinde
• Gazeteci de hazır

Hepsi aynı anda…

Bu kadar “kusursuz” bir denk geliş sizce normal mi?
Yoksa burada başka bir organizasyon mu var?

DENETİM NEDEN TEK TARAFLI?

Gelelim asıl meseleye…

Korsan taksiye bu kadar hızlı ve sert müdahale edilirken,
taksiciler neden aynı şekilde denetlenmiyor?

Yıllardır konuşulan sorunlar ortada:

• Kısa mesafe almayan taksiciler
• Yolcu seçenler
• Fahiş fiyat uygulamaları
• Keyfi davranışlar

Bunlara karşı kaç ciddi yaptırım gördük?

Vatandaş her gün bunları yaşarken kim ses çıkarıyor?

ADALET HERKESE LAZIM

Bir tarafta ekonomik şartlar altında ezilen vatandaş,
diğer tarafta korunuyor algısı oluşturan bir sektör…

Eğer gerçekten adalet istiyorsak, bu iş tek taraflı olmaz.
Sadece korsanla mücadele ederek bu sorunu çözemezsiniz.

Çünkü sorun korsan değil…
Sorun, vatandaşı o yola mecbur bırakan sistemdir.

SON SÖZ

Bugün cezalandırılan o sürücü, belki de sadece ekmeğinin peşindeydi.
Belki de birilerinin görmezden geldiği bir sorunun sonucuydu.

Asıl soru şu:
Biz gerçekten suçu mu cezalandırıyoruz, yoksa çaresizliği mi?